හාදුව...!

මට ඒ වෙලාවෙ ඒක හොදටම දැනුනා.කලිං කොහොම හිතාගෙන හිටියත් ඒ දේ එච්චරටම සරල නෑ කියලා මට තේරෙන්න ගත්තෙ අපි දෙන්නා එකිනෙකාගෙ හුස්ම මුහුණුවල වදින තරමට ළං වුණාටත් පස්සෙ.

එයාගෙ හුස්ම ඇවිත් කෙලිංම වැදුනෙ මගෙ නහය හරියට.ඒ හුස්මෙ අමුතුම සුවදක් තිබ්බා.ඒක නිකං හරියට......රෝස මල් සුවදක් වගේ.එයාගෙ රෝස පාට තොල් දෙක මං දිහා බලාගෙන හිටියෙ සූදානමින්.මෙච්චර වෙලා බලාගෙන හිටපු අවස්ථාව ඇවිත්.ගොඩාක් කල් ඉදං පෙරුම් පුරාගෙන හිටපු අවස්ථාව.

මම එයාගෙ වටේ අතක් දාලා මගෙ මූණ තවත් එයාගෙ මූණට ළං කළා.දැං නං එයාගෙ හුස්ම කෙලිංම යන්නෙ මගෙ නහය අස්සට.මගෙ හදවත ඇතුලතිං ගැහෙන සද්දෙ මට ඇහුනා.මගෙ හිතේ ඒක එයාටත් ඇහුනද කොහෙද?එයා මං දිහා බලලා ලාවට හිනා වුණේ ඒ නිසා වෙන්න ඇති.

මගෙ මතකෙ හරි නං අපි හිටියෙ මුහුදු වෙරළක.ඉර බැහැගෙන යමිනුයි තිබුණෙ.කිස් එකකටම සුදුසු වටපිටාවක්...

දැං තමයි වෙලාව.එයාගෙ තොලයි මගෙ තොලයි අතරෙ තිබුණෙ සෙන්ටිමීටරයක වගේ දුරක්.ජීවිතේ පළවෙනි වතාවට‍යි මම කෙල්ලෙක්ට එච්චර සමීප වුණේ.ඒකම මට සතුටු වෙන්න පුලුවං කාරණාවක්.

එයාගෙ ලිප්ස්ටික් එකේ සුවද මේ වෙද්දි මට දැනෙමිනුයි තිබුණෙ.ඒක එච්චරටම සැර නැතිවුණත් මිහිරි සුවදක්.එයාගෙ හුස්ම ,ලිප්ස්ටික් සුවද මේ හැමදේම මාව කලබලයට පත් කරා.

එයා මං දිහා බලාගෙන හිටියා.ඒ ඇස් මට මොකක් දෝ කියනවා වගෙයි පෙණුනෙ.සමහරවිට ඒවා කියන්න ඇත්තෙ "තවත් මොනවද යකෝ බලං ඉන්නෙ?" කියලා වෙන්න ඇති.එහෙමත් නැත්තං "ඔයා කොයි වෙලේද පටං ගන්නෙ?"කියලා වෙන්න ඇති.

තවත් ලතවෙන්න පුලුවංකමක් තිබ්බෙ නෑ.මම අපි දෙන්නගෙ තොල් අතර තිබබ සෙන්ටිමීටරයක දුර ටිකින් ටික අඩු කරන්න ගත්තා.

තොල් දෙක එකට ගෑවෙන්න මිලිමීටරයක් තියෙද්දි මට පසුබෑමක් දැණුනා.මට ඒක කරන්න පුලුවංකමක් තිබ්බෙ නෑ.මොක්කදෝ හේතුවකට මම පසුබානවා වගෙයි දැනුනෙ.

මම එයා දිහා බැලුවෙ එයාටත් එහෙම දැනෙනවද කියලා බලන්න.ඒත් එයා ඒ වෙද්දි ඇස් දෙක අඩවන් කරගෙනත් ඉවරයි.ඉතිං මට වැඩේ නවත්තන්න පුලුවං කමක් තිබ්බෙ නෑ.

වෙන දෙයක් වෙච්චාවෙ කියලා මම මගෙ තොල් එයාගෙ තොල් හමුවට අරගෙන ආවා.

අමුතුම ජාතියෙ මිහිරක් මගෙ දිව'ගට දැණුනා.අභ්‍යන්තරයෙං ඇති වෙච්ච උණුසුම් හැගීමක් හදවතෙං පටංගෙන මුලු ඇග පුරාම පැතිරෙන්න ගත්තා.ඒ හැගීම කොච්චර බලවත්ද කියනවා නං මගෙ මුලු ඇගේ ම හිරිගඩු පිපුණා.වචනයෙං කියන්න බැරි හැගීමක් එක්ක මම සතුට කියන දේ ලබන්න පුලුවං උපරිම තරමට ලැබුවා.

මට දැනුනෙ මම වෙනම ලෝකයක ඉන්නවා වගේ.අපේම ලෝකයක්.මට ඒ ලෝකෙං කොහෙවත් යන්න ඕනෙ වුණේ නෑ.මට ඕනෙ වුනේ එහෙම ඒ විදිහටම ඉන්න.කොච්චර වෙලා වුණත් මට එහෙම ඉන්න පුලුවං කියලා මට ඒ වෙද්දි දැනෙමිනුයි තිබුනෙ.

ඒ කොහොම වුණත් තවත් ටික වෙලාවකින් හුස්ම හිරවෙන ගතිය පටංගත්තා.ඒත් මම අහකට ගියෙ නෑ.එයාටත් පැත්තකට යන්න ඕනෙ වුණේ නෑ.අපි අල්ලගෙනම හිටියා.දියටම ඒ මිහිරි හැගීම මගෙ මුලු ඇගම කිති කැවුවා.

අන්තිමේදි මට තවත් දරාගෙන ඉන්න බැරි තැන මතු වුණා.දැන්නං ඉවසගෙන ඉන්නම බෑ.මම හුස්ම ටිකක් ගන්න වේගයෙං ඈත් වුණා.

මම වේගයෙං හුස්ම ගත්තා.හරියට මැරතන් එකක් දිව්ව මිනිහෙක් වගේ.හුස්ම අරං ඉවර වෙලා මම අහපවු ආරම්භයක් ගන්න හිතාගෙන එයාව හෙව්වා.ඒත් එයා පේන්න හිටියෙ නෑ.ඒ වගේම අර සුන්ද මුහුදු වෙරළත් කොහෙ ගියාද නෑ.මගෙ වටේ තිබ්බෙ කරුවලම විතරයි.

ඒ වගේම මං හිටියෙ තාමත් මගෙ ඇදේ.ඕ....හෝ...මට වැඩේ තේරුණා.ඒක හීනයක්.කාලෙං කාලෙට පේන හීන වලිං එකක්.ඒත් මේක මට හොදටම දැනුන එකක්.මගෙ අත්වල ඇත්තටම හිරිගඩු පිපිලා තිබුණා.ඒත් එක්කම හිමීට අඩු වීගෙන යන අර මිහිරි හැගීමෙ බලපෑම මට මගෙ ඇතුලතිං දැනුනා.ඒත් එක්කම ඒ තොල්වල ස්පර්ශය මට තාමත් මගෙ තොල්වලිං දැනුනා.ඒ වගේම එයාගෙ හුස්ම ඒ වෙනකොටත් මට දැනෙමිනුයි තිබුණෙ.

අබ්දුල් උමර් සහන් නෙත්මිණ